اندر مفاید(!؟) انرژی هسته ای
آورده اند که روزی شیخ ما -رحمه الله علی تعالی- با مریدان در دیهی همی رفتی و خلق به دیدن ایشان شاد همی گشتندی.
جوانی بر شیخ آمدی و گفتی کای شیخ: روحی فداک ، مفاید انرژی هسته ای چه باشد که خلق روی بدان همی آرند؟شیخ بگفت جوان را : انرژی هسته ای را مفاید باشد بی شمار ، کدام گویم؟ جوانک گفتا : شیخ بهتر داند.
شیخ گفتا : انرژی هسته ای را قدری باشد عظیم، آنکه سوخت فسیلی محدود باشد و انرژِی سخت مورد نیاز ، و استفاده صلح آمیز از آن مطلوب ما باشد. این انرژی اندر صناعت (صنایع) و فلاحت (کشاورزی) و طبابت (پزشکی) و غیره کاربرد دارد و ما را به آن نیاز باشد.
جوان بگفت : پس از انرژی هسته ای مقاصد نظامی و جنگی ندارید و بمب هسته ای نخواهید ساخت؟
شیخ محکم پاسخ بداد : عمراً!
مریدان از اطلاعات عمومی و پاسخ شیخ کف بُر شدندی و آنان را حالتی دست بدادی و نعره بزدندی و گریبان پاره بکردندی و پس از این حکایت شیخ سالها بزیست. | 